ΚΑΛΕΣΤΕ ΜΑΣ: (+30) 210 9310136

Εγγραφές Σχολικού Έτους 2017 – 2018

Δημοσιεύτηκε στις: 27 Αυγούστου 2017

Οι εγγραφές μας ξεκινούν από 28/08. Θα είμαστε ανοιχτά καθημερινά 10:30 – 21:00. Σας περιμένουμε να τα πούμε από κοντά και να σας ενημερώσουμε για το πρόγραμμα σπουδών, το Κοινό Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Γλωσσών καθώς και τη λίστα βιβλίων κάθε τάξης.

Σας ευχόμαστε Καλό Φθινόπωρο και Καλή Σχολική Χρονιά!

Καλή Δύναμη σε Μαθητές, Γονείς και Καθηγητές!

Εντοπίστε μας στο χάρτη.

Αποτελέσματα 2017

Δημοσιεύτηκε στις: 18 Ιουλίου 2017

Με μεγάλη μας χαρά σας ανακοινώνουμε πως έχουν αναρτηθεί τα αποτελέσματα των εξετάσεων της Αγγλικής και Γαλλικής.

Και φέτος, για μία ακόμα συνεχόμενη χρονιά, έχουμε 100% επιτυχία σε πτυχία FCE Cambridge, PET Cambridge και DELF B1. Επίσης, η πλειοψηφία των μαθητών μας πέρασε το πτυχίο Europalso με βαθμό EXCELLENT!

Είμαστε περήφανοι για τους μαθητές μας!
Συγχαρητήρια σε όλους εσάς, αλλά και στους Καθηγητές σας!

Ζωή με παιδί – έφηβο

Δημοσιεύτηκε στις: 1 Φεβρουαρίου 2017


Δέκα χρήσιμοι κανόνες για τους γονείς των εφήβων

1. Ακούστε το παιδί σας. Να είστε πάντοτε διαθέσιμοι για διάλογο

2. Να είστε ευγενικοί. Μην εμποδίζετε τον εαυτό σας να δείχνει στοργή, αρκεί να μην φέρνετε το παιδί σας σε δύσκολη θέση μπροστά σε φίλους.

3. Εμπλακείτε στη ζωή του παιδιού σας και παρακολουθείστε τις ακαδημαϊκές του επιδόσεις. Η συμμετοχή σας είναι το ίδιο σημαντική ή ακόμα περισσότερο απ’ ότι ήταν κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας.

4. Προσπαθήστε να γνωρίσετε τους φίλους του παιδιού σας. Είναι ο μόνος τρόπος να καταλάβετε καλύτερα τη συμπεριφορά του.

5. Να είστε σταθεροί. Θέστε όρια και δημιουργείστε ξεκάθαρους κανόνες.

Father shouting at daughter texting
6. Αποφύγετε τον υπερβολικό έλεγχο και μην είστε πολύ αυταρχικοί. Η αυτονομία είναι απαραίτητη για να ωριμάσει ο/η έφηβος. Δώστε στο παιδί σας το περιθώριο ώστε να αποκτήσει αυτοεκτίμηση και να παίρνει αποφάσεις χωρίς να ζητάει συνεχώς τη συμβουλή σας.

7. Καθοδηγείστε το παιδί σας στις πιο δύσκολες αποφάσεις. Δεν είναι αρκετά έτοιμο: να προγραμματίσει, να θέσει προτεραιότητες, να οργανώσει τις σκέψεις του, να ελέγξει τις παρορμήσεις του, και να σκεφτεί τις συνέπειες των πράξεων του.

8. Να είστε ρεαλιστές: οι προσδοκίες σας δεν πρέπει να είναι ούτε υπερβολικά μεγάλες αλλά ούτε και ελάχιστες.

9. Βοηθήστε το παιδί σας να γίνει ένας ευαίσθητος και υπεύθυνος πολίτης. Βοηθήστε το να βελτιώσει το σεβασμό του για τον καθένα, ανεξαρτήτως φυλής, κοινωνικής τάξης ή θρησκεύματος.

10. Αγαπήστε το παιδί σας χωρίς όρους, ειδικά όταν κάνει λάθη.

Πηγή: Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”

Καυγάδες γονέων τραυματίζουν τα παιδιά

Δημοσιεύτηκε στις:

Καυγάδες Γονέων

Ο τρόπος με τον οποίο οι γονείς χειρίζονται τις καθημερινές συζυγικές δυσκολίες και διαφορές, έχει μεγάλη επίδραση στη μελλοντική συναισθηματική εξέλιξη και προσαρμογή των παιδιών τους στην κοινωνία. Όταν η σχέση μεταξύ των δύο γονιών λειτουργεί σωστά, το παιδί κερδίζει μια ισχυρή συναισθηματική ασφάλεια, νιώθει όμορφα όταν είναι σπίτι, είναι ευτυχισμένο και ψυχολογικά ισορροπημένο καθώς μεγαλώνει σε ένα ήρεμο και γεμάτο αγάπη περιβάλλον, μακριά από διαφωνίες και συγκρούσεις που ασκούν τρομερά αρνητική επιρροή πάνω του.

Αντίθετα όταν η συναισθηματική ασφάλεια του παιδιού και η υγιής ανάπτυξή του διαβρώνεται από καταστροφικές συγκρούσεις μεταξύ των γονιών, το παιδί χάνει την εμπιστοσύνη απέναντι στους γονείς του αλλά και απέναντι στον εαυτό του και φυσικά η αυτοπεποίθησή του μειώνεται κατακόρυφα. Διστάζει να συνάψει σχέσεις με άλλα παιδιά της ηλικίας του καθώς δυσκολεύεται να στηριχθεί στον εαυτό του ή να βρει στήριξη στις σχέσεις του με άλλους ανθρώπους. Πώς μπορεί άραγε να εμπιστευτεί κάποιον την στιγμή που έχει πληγωθεί τόσο πολύ από τους γονείς του;

Συχνά οι γονείς προσπαθούν να προσποιηθούν ότι όλα είναι καλά και ότι είναι αγαπημένοι και μονιασμένοι, ωστόσο τα παιδιά είναι σε θέση να αναγνωρίζουν αν οι γονείς τους είναι καλά μεταξύ τους ή όχι. Κι όταν οι γονείς είναι εχθρικοί ή απαθείς μεταξύ τους, τα παιδιά υποφέρουν από συναισθηματικές δυσκολίες. Ακόμη και διαμάχες των γονιών σε μικρή κλίμακα και ένταση, είναι ικανές να προκαλέσουν καταστροφή στη ζωή των παιδιών, προβλήματα στον ύπνο τους, αρνητικά συναισθήματα στην καθημερινή τους ζωή όπως συναισθηματική ανασφάλεια, δυσκολίες προσαρμογής συμπεριλαμβανόμενων της καταθλιπτικής τάσης, του άγχους και των προβλημάτων συμπεριφοράς.

καυγαδες

Ακολουθούν κάποιες συμβουλές για τη σωστή διαχείριση των διαφορών μεταξύ ενός ζευγαριού.

  • Αρχικά προσπαθήστε να λύνετε τις διαφωνίες σας με «τρόπο». Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αποφεύγετε να χρησιμοποιείτε υβριστικές λέξεις για τον/την σύντροφό σας, να μην τον/την κατηγορείτε γενικά και αόριστα για ό,τι άσχημο σας συμβαίνει, να μην βάζετε σε καμία περίπτωση τα παιδιά στη μέση και (το πιο σημαντικό) να μην πηγαίνετε στο κρε­βάτι μαλωμένοι.
  • Αν και συχνά η αιτία της σύγκρουσης εκδηλώνεται κατ’ επανάληψη με διάφορες παραλλαγές, οφείλετε να εστιάσετε κάθε φορά στο άμεσο και συγκεκριμένο πρόβλημα που σας απασχολεί και να απο­φεύγετε τις γενικολογίες.
  • Όταν βλέπετε την κατάσταση να ξεφεύγει από τον έλεγχό σας, ο καλύτερος τρόπος για να μην φτάσετε στα όρια του παραλόγου και της υστερίας όπως γίνεται συχνά, είναι ένα διάλειμμα, για να ηρεμή­σετε, και να επιστρέψετε με διάθεση συζήτησης πια κι όχι με διάθεση καβγά.
  • Αν δεν μπορείτε να αποφύγετε τη διένεξη, είναι προτιμότερο να διαπληκτιστείτε μπροστά στα παιδιά παρά να αρχίσετε τα υπονοούμενα, αν μάλιστα τα παιδιά δουν ότι μετά την σύγκρουση επιστρέφει στο σπίτι η ηρεμία, αν γίνουν μάρτυρες μιας τρυφερής κίνησης μεταξύ των γονιών τους, έχουν πάρει ένα πολύ θετικό μάθημα ζωής.

Αφιερώστε καθημερινά ελάχιστο χρόνο για ουσιαστική επικοινωνία με τον/την σύζυγό σας και οι πιθανότητες να χτιστεί ξανά η σχέση σας είναι μεγάλες.

Πηγή: Dr Μαρίζα Χατζησταματίου, Ψυχολόγος, MSc, PhD

Ημερομηνίες Εξετάσεων Μαΐου 2017

Δημοσιεύτηκε στις: 30 Ιανουαρίου 2017

Οι ημερομηνίες των γραπτών εξετάσεων του Μαΐου 2017 για όλες τις γλώσσες

Αγγλικά

University of Cambridge
  • Κυριακή 14 Μαΐου 2017 – C.P.E.
  • Σάββατο 13 Μαΐου 2017 – F.C.E.
  • Σάββατο 10 Ιουνίου 2017 – P.E.T.

Πότε να ξεκινήσει Αγγλικά το παιδί μου;

Δημοσιεύτηκε στις: 10 Μαΐου 2016

Η γνώση της αγγλικής γλώσσας θεωρείται πλέον άκρως απαραίτητη για την επαγγελματική σταδιοδρομία. Πότε όμως είναι η κατάλληλη ηλικία για να ξεκινήσει κάποιος μαθήματα Αγγλικών;

Όσο πιο νωρίς, τόσο καλύτερα λένε οι ειδικοί. Συγκεκριμένα, ιδανική ηλικία θεωρείται η προσχολική, με μια περίοδο τελειοποίησης που διαρκεί μέχρι και 12 χρόνια.

Η πρώτη ευκαιρία δίνεται από τη φύση μέχρι την ηλικία των 6 μηνών. Σε αυτούς τους 6 μήνες, το μωρό μαθαίνει μέχρι και 70 ήχους στους οποίους θα βασίσει την ομιλία της γλώσσας. Μετά τους 6 μήνες σταδιακά χάνει την ικανότητά του να ακούει καινούριους ήχους και να τους ξεχωρίζει και φυσικά δεν μπορεί αργότερα να προφέρει ήχους που δεν ακούει.Επομένως η πόρτα που οδηγεί στην τέλεια προφορά των ήχων μιας γλώσσας κλείνει οριστικά λίγο μετά τους πρώτους μήνες της ζωής ενός μωρού.

Η δεύτερη ευκαιρία για την εκμάθηση της γλώσσας δίνεται στον άνθρωπο μέχρι τα 3 του χρόνια. Μέχρι αυτή την ηλικία τίθενται οι βάσεις για τη γλώσσα, τον τρόπο σκέψης, την όραση και τον ιδιαίτερο τρόπο που βλέπει ο καθένας μας τον κόσμο και λέγεται προσωπικότητα.

Τα μικρά παιδιά μαθαίνουν χρησιμοποιώντας όλη τους την ύπαρξη. Μαθαίνουν με την όραση, τους ήχους, τη γεύση, την αφή, τη μυρωδιά, την πράξη. Επίσης, οι άνθρωποι σε όλη τους τη ζωή έχουν 100% ικανότητα για μάθηση, τον πρώτο χρόνο εξαντλούν το 50%, μέχρι τα 8 τους χρόνια το άλλο 30% και μένει ένα 20% για την υπόλοιπη ζωή τους.

Η τρίτη ευκαιρία για την εκμάθηση μιας άλλης γλώσσας δίνεται μέχρι τα 8, οπότε συνεχίζεται η ικανότητα του παιδιού για αφομοίωση πληροφοριών, η έμφυτη περιέργειά του για νέες εμπειρίες και η ανάπτυξη του εγκεφάλου που επιτρέπει διαφοροποιήσεις σε ό,τι έχει ήδη εδραιωθεί. Μετά τα 12 χρόνια όλες οι πόρτες κλείνουν, επειδή η αρχιτεκτονική του εγκεφάλου έχει ήδη ολοκληρωθεί.

Φυσικά, ο άνθρωπος συνεχίζει να μαθαίνει με τη νοημοσύνη και τη σοφία, αλλά όσα μαθαίνει διαμορφώνονται σύμφωνα με τις βάσεις που τέθηκαν τα πρώτα 12 χρόνια της ζωής του.

thumb

Τα πλεονεκτήματα της μικρής ηλικίας

Σε μικρή ηλικία τα παιδιά μαθαίνουν ευχάριστα και ξεκούραστα χωρίς πίεση ή μελέτη στο σπίτι. Καθώς δεν ασχολούνται με την ανάγνωση ή τη γραφή ακόμη, έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν πολύ τον προφορικό λόγο. Μάλιστα, τα παιδιά που έχουν παρακολουθήσει νηπιακά τμήματα πριν ξεκινήσουν την Α’ προκαταρκτική έχουν μεγάλη εμπειρία της γλώσσας, προσαρμόζονται γρήγορα και εύκολα στις απαιτήσεις της επόμενης τάξης και γίνονται άριστοι μαθητές.

Επιπλέον ενέργειες

Οι γονείς για να βοηθήσουν το παιδί τους στην εκμάθηση της αγγλικής γλώσσας καλό είναι:

• Να επιλέξουν ένα φροντιστήριο που υιοθετεί σύγχρονες μεθόδους εκμάθησης, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον των μαθητών με δημιουργικές, βιωματικές και πολυαισθητηριακές δραστηριότητες.

• Να κάνουν ένα ταξίδι στη χώρα όπου μιλάνε τη γλώσσα που έχει επιλέξει το παιδί τους. Έτσι, το παιδί θα έχει την ευκαιρία να έχει άμεση επαφή με τη γλώσσα, τον πολιτισμό, την καθημερινότητα των ανθρώπων εκεί, να επικοινωνήσει μαζί τους και να παρακολουθήσει παιδικές θεατρικές παραστάσεις, επισκέψεις σε μουσεία και ιστορικούς χώρους.

Ημερομηνίες Εξετάσεων Μαΐου 2016

Δημοσιεύτηκε στις: 31 Μαρτίου 2016

Οι ημερομηνίες των γραπτών εξετάσεων του Μαΐου 2016 για όλες τις γλώσσες

Αγγλικά

University of Cambridge
  • Σάββατο 14 Μαΐου 2016 – C.P.E.
  • Σάββατο 14 Μαΐου 2016 – F.C.E.
  • Σάββατο 04 Ιουνίου 2016 – P.E.T.

Είναι το παιδί σας θύμα «bullying» ;

Δημοσιεύτηκε στις: 27 Μαρτίου 2016

Σχολικός εκφοβισμός είναι η ψυχολογική και η σωματική βία από τον μαθητή-θύτη στον μαθητή-θύμα.
Η επιβολή δύναμης και εξουσίας αποτελούν στόχο του εκφοβισμού, ο οποίος περιλαμβάνει τη χρήση υποτιμητικών φράσεων και ονομάτων, τον αποκλεισμό από τις ομάδες, τον εξευτελισμό μπροστά σε άλλους, τη χρήση απειλών, τον ξυλοδαρμό ή την απειλή και τον εξαναγκασμό σε ανεπιθύμητες για το ίδιο πράξεις.

Το θύμα της βίας μπορεί να μη διαφέρει σε τίποτε από τα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας, μπορεί όμως να χαρακτηρίζεται από εσωστρέφεια, αισθήματα ντροπής, τάσεις απομόνωσης, να είναι συναισθηματικά συνεσταλμένο και να δείχνει μια φαινομενική αλλά όχι αληθινή ανοχή στη βία λόγω μιας εγγενούς παθητικότητας που δυστυχώς το καθιστά εύκολο στόχο. Ενδέχεται επίσης να έχει κάποιο ανεπιθύμητο φυσικό χαρακτηριστικό ή να μοιάζει αδύναμο ή να ντύνεται και να μιλάει με έναν μη αποδεκτό τρόπο.

Ένας-στους-είκοσι-μαθητές-πέφτει-θύμα-bullying

Η σιωπή του θύματος είναι ένας από τους παράγοντες που συντηρούν τη βία που υφίσταται. Ο στιγματισμός και ο φόβος της επανάληψης του εκφοβισμού το κάνουν να κλείνεται περισσότερο στον εαυτό του και να βυθίζεται σε μια επίπονη απομόνωση, με αποτέλεσμα να συρρικνώνεται η αυτοεκτίμησή του. Τα συμπτώματα που ενδέχεται να αποτελούν ενδείξεις ότι το παιδί έχει υποστεί εκφοβισμό είναι ανεξήγητα σημάδια και μώλωπες, ξαφνική διέγερση και ανησυχία, παρατεταμένη θλίψη, αλλαγές στην συμπεριφορά (π.χ. ξεσπάσματα θυμού, επιθετικότητα), κοινωνική απομόνωση, διαταραχές στον ύπνο, στην όρεξη και στη λήψη τροφής και επιστροφή του παιδιού από το σχολείο φοβισμένου και απελπισμένου, συχνά δίχως σημαντικά προσωπικά αντικείμενα ή με σκισμένα ρούχα. Είναι επίσης μείωση της σχολικής απόδοσης, αδυναμία συγκέντρωσης, αποφυγή συμμετοχής στις σχολικές δραστηριότητες, φόβος για το σχολείο και ψυχοσωματικά συμπτώματα (πόνος στο στομάχι, ημικρανίες ή ζαλάδες).

Αν δεν υπάρχει σοβαρός λόγος στον οποίο να μπορείτε να τα αποδώσετε (π.χ. ένταση στο σπίτι, απώλεια, ασθένεια στην οικογένεια) και το παιδί σας εμφανίζει μια γενικότερη ψυχολογία φόβου και αποφυγής, ενδέχεται να είναι θύμα σχολικού εκφοβισμού. Μιλήστε του και ακούστε το ενεργητικά. Σεβαστείτε την κάθε του λέξη και κινητοποιήστε το να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων έχοντας συμμάχους τούς δασκάλους, τους φίλους και την οικογένεια.

Πηγή: Μυρσίνη Κωστοπούλου, διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας – ψυχοθεραπεύτρια

Παιδί και Χαρτζιλίκι

Δημοσιεύτηκε στις: 7 Μαρτίου 2016

Πόσο χαρτζιλίκι πρέπει να δίνουμε στα παιδιά μας;

To… χρώμα του χρήματος στον παιδικό μικρόκοσμο είναι πάντα λαμπερό και άφθαρτο. Πρακτικά, τα παιδιά μαθαίνουν στην αρχή της σχολικής ηλικίας τους να ξεχωρίζουν τα κέρματα και τα χαρτονομίσματα, να μετρούν, να κάνουν συναλλαγές, να παίρνουν τα σωστά ρέστα. Αυτό που δεν φαίνεται όμως να μαθαίνουν πλέον εύκολα, ανεξαρτήτως ηλικίας, είναι ότι τα χρήματα δεν τα «γεννάει» το πορτοφόλι του μπαμπά ή της μαμάς ούτε και ο κουμπαράς που έχουν στο δωμάτιό του.

Προϋπόθεση για να αποκτήσουν τα παιδιά μια υγιή σχέση με το χρήμα είναι να έχουν ξεκαθαρίσει οι γονείς τους τη δική τους προσωπική στάση απέναντι σε αυτό. Να μην αρκούνται σε παρατηρήσεις γενικού τύπου ότι «το χρήμα δεν φέρνει την ευτυχία» και ταυτόχρονα η δική τους η καθημερινότητα να περιστρέφεται γύρω από τις δυσκολίες που επιφέρει η έλλειψη χρήματος.

Το χαρτζιλίκι μπορεί να αποτελέσει μεγάλο μάθημα για τα παιδιά και να θέσει τις βάσεις για μια σωστή διαχείριση και στην ενήλικη ζωή τους. Με το χαρτζιλίκι το παιδί κατ’ αρχάς αποκτά μια πρώτη αντίληψη της αυτονομίας του. Αποκτά υπευθυνότητα και μαθαίνει να διαχειρίζεται το ποσό που διαθέτει. Καταλαβαίνει, αργά ή γρήγορα, ότι πρέπει να βάζει ένα μέτρο στις αγορές του και αρχίζει να αναπτύσσει την οικονομική σκέψη του.

             78393

Από ποια ηλικία μπορούν τα παιδιά να κρατήσουν το δικό τους χαρτζιλίκι;

Η ηλικία εξαρτάται από τον βαθμό ωριμότητας κάθε παιδιού. Σε γενικές γραμμές, από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού το παιδί είναι σε θέση να διαχειρίζεται το χαρτζιλίκι του. Μπορεί να έχει ένα μικρό ποσό για να αγοράζει κολατσιό από το κυλικείο ή για να μαζεύει κάρτες για τη συλλογή του. Στα έξι – επτά χρόνια τους τα περισσότερα παιδιά αρχίζουν πια να καταλαβαίνουν ότι μερικά αντικείμενα κοστίζουν περισσότερο από τα άλλα. Τα παραδείγματα εδώ από την καθημερινότητα είναι πολλά και μπορούν να βοηθήσουν ώστε να γίνεται όλο και πιο καθαρή η εικόνα του χρήματος στα παιδικά μάτια, όπως μέσα από τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ, την αγορά ενός βιβλίου, την επίσκεψη σε ένα κατάστημα κ.ο.κ. Στα επτά – οκτώ χρόνια τους κατανοούν την αναλογία που υπάρχει ανάμεσα στις τιμές των προϊόντων και την αξία των νομισμάτων. Μέχρι τα εννιά χρόνια έχουν μάθει να μετρούν πολύ καλά, να υπολογίζουν, να αισθάνονται σίγουρα με τα ρέστα και τις συναλλαγές.

Από τη θεωρία στην πράξη

Αφού εκτιμήσετε την ωριμότητα του παιδιού και αποφασίσετε ότι το timing είναι καλό για να αποκτήσει το πρώτο του χαρτζιλίκι, πρέπει να βάλετε και κάποιο πλαίσιο σε ό,τι αφορά το ποσό, τη συχνότητα, το εύρος των κινήσεών του. Καλό είναι να καθορίσετε το ποσό που θα του καταβάλλετε σε τακτά χρονικά διαστήματα, κάθε εβδομάδα, ή κάθε 15 ημέρες, ή συχνότερα. Όσο μεγαλώνει βεβαίως το παιδί, θα διαπραγματεύεστε εκ νέου τη συμφωνία σας, καθώς το χαρτζιλίκι θα χρειάζεται να καλύπτει τις αυξημένες ανάγκες του.

Αναλόγως, θα χρειαστεί να είστε ως γονείς ευέλικτοι και να έχετε εξετάσει όλα τα ενδεχόμενα σε ό,τι αφορά τη διαχείριση που θα κάνει το παιδί. Είναι σφόδρα πιθανό το παιδί το πρώτο διάστημα να ξοδεύει όλο το χαρτζιλίκι της εβδομάδας μέσα σε μία ημέρα ή/και σε πράγματα που δεν είναι απαραίτητα. Η συμβουλή της ειδικού είναι ότι πρέπει να παραμείνετε σταθεροί στη συμφωνία σας, να μη σπεύσετε να του δώσετε άλλο χαρτζιλίκι επειδή το ξόδεψε. Χρειάζεται να το συζητήσετε μαζί του, να καταλάβει ότι οφείλει να είναι πιο προσεκτικό στις επιλογές του και τις αποφάσεις του. Αναλόγως, πολλή υπομονή πρέπει να διαθέσετε και στην περίπτωση που το παιδί φαίνεται ότι έχει τρύπια τσέπη. Ένα σπάταλο παιδί χρειάζεται πολλή συζήτηση, όχι αναπλήρωση των χρημάτων που ξοδεύει ασύστολα, ανάλογα με τη συχνότητα της σπατάλης ενδεχομένως και κάποια επίπτωση. Μπορείτε επίσης να σταθείτε στο πλευρό του βάζοντάς του έναν στόχο. Για παράδειγμα, του λέμε ότι αν μαζέψεις ένα ποσό, θα σε βοηθήσω κι εγώ να αγοράσεις κάτι.

 

Τι θα πρέπει να αποφεύγετε;

  • Να δίνετε στο παιδί χρήματα ως ανταμοιβή επειδή πήρε καλούς βαθμούς ή για να φέρει εις πέρας κάποια υποχρέωσή του στο σχολείο ή στο σπίτι. Δίνετε ιδιαίτερα αρνητικό μήνυμα, καθώς δημιουργείτε την εντύπωση ότι όλα έχουν μια τιμή και ότι το χρήμα αποζημιώνει τα πάντα.
  • Να του κόβετε το χαρτζιλίκι επειδή έκανε κάτι που δεν σας άρεσε, π.χ. δεν διάβασε ή έκανε μια ζημιά. Το μήνυμα είναι κι εδώ στρεβλό ότι το χαρτζιλίκι γίνεται μέσο τιμωρίας, όμως το χαρτζιλίκι είναι μόνο μέσο εκπαίδευσης και διαχείρισης του χρήματος.
  • Να λέτε στο παιδί «δικά σου είναι αυτά τα χρήματα, μπορείς να τα ξοδέψεις όπως θέλεις», διότι το παιδί δεν έχει πάντα το σωστό κριτήριο για να επιλέξει αυτό που πραγματικά θέλει.
  • Να κάνετε σύγκριση με άλλες οικογένειες που έχουν περισσότερα χρήματα από εσάς και να σχολιάζετε τι έχουν αποκτήσει, π.χ. καινούργιο αυτοκίνητο ή τον τρόπο ζωής τους, όπως διακοπές σε εντυπωσιακά μέρη.
  • Να προσφέρετε συνεχώς χρήματα στο παιδί, ενδεχομένως και από το υστέρημά σας, θεωρώντας ότι έτσι αναπληρώνετε τις στερήσεις που βιώσατε ως παιδιά. Μπορεί να είναι λυτρωτικό για σας, αλλά δεν βοηθά το παιδί να μάθει να εκτιμά και να προσπαθεί.

Πηγή: παιδοψυχολόγος Αλεξάνδρα Καππάτου

Προλαμβάνοντας τα ξεσπάσματα θυμού

Δημοσιεύτηκε στις: 20 Φεβρουαρίου 2016

Είναι ευκολότερο να προλάβει κανείς τα ξεσπάσματα θυμού, από το να τα διαχειριστεί στην έκρηξη. Ακολουθούν κάποιες συμβουλές για την πρόληψη των ξεσπασμάτων:

  • Ανταμείψτε τα παιδιά με θετική προσοχή και όχι με αρνητική προσοχή. Σε καταστάσεις όπου η εμπειρία σάς λέει ότι είναι πιθανό να συμβούν ξεσπάσματα, «πιάστε» τα όταν συμπεριφέρονται κατάλληλα και επαινέστε (π.χ. πείτε: «Βλέπω ότι μοιράζεσαι/συνεργάζεσαι με τον/την…. Καλή δουλειά!»).
  • Μη ρωτάτε τα παιδιά αν θα κάνουν κάτι, όταν πρέπει να κάνουν αυτό που τους ζητάτε. Μη ρωτάτε: «Θέλεις να φας τώρα;». Αντίθετα, πείτε: «Είναι ώρα για φαγητό».
  • Αφήστε τα παιδιά να έχουν τον έλεγχο όταν πρόκειται για μικρά πράγματα, δίνοντάς τους επιλογές, όπου είναι δυνατό. Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν, αυξήστε αυτή τη δυνατότητα. Ένα μικρό ποσό δύναμης, όταν δοθεί στο παιδί, μπορεί να αποτρέψει μια μεγάλη διαμάχη αργότερα. (Για παράδειγμα, ρωτήστε: «Τι θέλεις να κάνεις πρώτα, να βουρτσίσεις τα δόντια σου, ή να βάλεις πυτζάμες;»).

boy_anger_02

 

  • Στην περίπτωση των μικρότερων παιδιών, κρατήστε μακριά ώστε να μην τα βλέπει, αντικείμενα τα οποία το παιδί δεν είναι έτοιμο να χρησιμοποιήσει  με ασφάλεια (π.χ. το ψαλίδι στη διάρκεια μιας χειροτεχνίας).
  • Επίσης όταν πρόκειται για μικρά παιδιά, αποσπάστε την προσοχή του παιδιού, κατευθύνοντάς το σε μια άλλη δραστηριότητα, όταν ξεσπούν για κάτι που δεν επιτρέπεται να κάνουν ή δε μπορούν να έχουν. Αλλάξτε περιβάλλον, απομακρύνοντας το παιδί από την πηγή του ξεσπάσματος.
  • Διδάξτε στα παιδιά από νωρίς πώς να ζητούν, χωρίς ξεσπάσματα, και μετά ανταποκριθείτε στο αίτημά τους. Πείτε ας πούμε: «Δοκίμασε να μου ζητήσεις το… ευγενικά και θα σου το δώσω». Σε καταστάσεις όπου είναι πιθανό να συμβεί κάποιο ξέσπασμα, να σιγουρεύεστε πάντα ότι το μικρό παιδί δεν είναι κουρασμένο ή πεινασμένο (δώστε του ένα μικρό σνακ μέχρι να ετοιμαστεί το φαγητό).
  • Αποφύγετε την πλήξη. Ζητήστε από το παιδί να κάνει ένα διάλειμμα όταν έχει ασχοληθεί με κάτι για ώρα, πριν χάσει την υπομονή του. Προσφερθείτε να κάνετε μαζί μια εναλλακτική, ευχάριστη δραστηριότητα.
  • Δημιουργήστε ένα περιβάλλον, όπου τα παιδιά μπορούν να κινηθούν και να εξερευνήσουν με ασφάλεια και άνεση και σιγουρευτείτε ότι υπάρχουν αρκετά υλικά και χώρος για όλους.
  • Αυξήστε το επίπεδο της ανοχής σας. Παρατηρήστε αν είστε διαθέσιμοι όταν χρειάζεται να ικανοποιηθούν οι λογικές ανάγκες και απαιτήσεις του παιδιού; Παρατηρήστε πόσες φορές λέτε «όχι» στο παιδί και αποφύγετε τις συγκρούσεις για μικρά ζητήματα.
  • Εγκαταστήστε ρουτίνες και συνήθειες που προσθέτουν κάποια δομή στην καθημερινότητα. Ειδοποιήστε τα παιδιά πριν φτάσετε στο τέλος μιας δραστηριότητας, ώστε να προετοιμαστούν για τη μετάβαση. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε για το σκοπό αυτό ένα απλό χρονόμετρο. Πείτε (στο σπίτι ή στην τάξη): «Όταν το χρονόμετρο χτυπήσει σε πέντε λεπτά, θα είναι ώρα να τελειώσουμε με ….(π.χ. τη ζωγραφική, να κλείσουμε την τηλεόραση) και να …(π.χ .βγάλουμε το τετράδιο της αριθμητικής, να πας για ύπνο)» κ.λ.π.
  • Όταν επισκέπτεστε καινούρια μέρη ή ανθρώπους που δεν είναι οικείοι, εξηγήστε από πριν στο παιδί τι περιμένετε από αυτό (π.χ. «Θέλω στο μουσείο που θα πάμε να μείνεις κοντά με το διπλανό σου»).
  • Να αναθέτετε στο παιδί ακαδημαϊκά, συμπεριφορικά και κοινωνικά καθήκοντα και δραστηριότητες που δεν ξεπερνούν το αναπτυξιακό τους επίπεδο και δυνατότητες, έτσι ώστε να μην χάνει την υπομονή του στην προσπάθεια να ανταποκριθεί.
  • Να χρησιμοποιείτε το χιούμορ για να προσελκύσετε την προσοχή του παιδιού και να το αιφνιδιάσετε, ώστε να βγει από το ξέσπασμα.
Ηρεμήστε και μάθετε να ελέγχετε τη δική σας συμπεριφορά, πριν επιχειρήσετε να ελέγξετε τη συμπεριφορά του παιδιού. Τα ξεσπάσματα είναι αγχογόνα για τον οποιονδήποτε, αλλά η βιασύνη δεν κάνει ποτέ καλό. Σκεφτείτε πριν ενεργήσετε, μετρήστε ως το δέκα, αναρωτηθείτε ποια είναι η πηγή του εκνευρισμού του παιδιού. Να θυμάστε ότι ο καθένας αντιδρά στο στρες με χαρακτηριστικό τρόπο που συνδέεται με την ιδιοσυγκρασία του -αυτό ισχύει περισσότερο για τα παιδιά. Η ψυχραιμία και η προσπάθεια να μην παρασυρθείτε κι εσείς συναισθηματικά από το ξέσπασμα του παιδιού, θα σας δώσει τη δυνατότητα να κάνετε εύστοχες παρατηρήσεις και δοκιμές για να διαχειριστείτε την κατάσταση.
Πηγή: Σπυριδούλα Κώτση Ψυχίατρος παιδιών και εφήβων